Piękny wieczór
Piękny dzień
Piękni Iudzie
Siedzą w pięknym pociągu
Wszyscy jadą do pracy
Tacy obowiązkowi
Piękny poniedziałek
I piękny Ja
Piękny samolot
Na pięknej chmurze
KOT BOB I JA
Piękne dzieci
Tak pięknie hałasują
Właśnie wychodzą ze szkoły
FILM ZAINSPIROWANY PRAWDZIWĄ HISTORIĄ
Tak bardzo cieszą się
Piękny poniedziałek
Piękny Ja
Spójrzcie wszyscy na mnie Jeszcze raz
Jestem piękny
Bądźcie dla mnie dobrzy Otwórzcie się
Jestem piękny
Skończył się weekend
To był dobry czas
Na naszej głowie cały świat
Ale trzymamy się
Liczę na to, że kiedyś
Będziemy naprawdę wolni
Dzięki.
Piękny poniedziałek
Piękny Ja
Przypatrzcie mi się jeszcze raz
Jestem piękny
Bądźcie dla mnie dobrzy Otwórzcie się
Bo jestem piękny
I zmienimy ten świat Naprawdę
Tak, zmienimy ten świat Naprawdę
Tak, zmienimy ten świat
Wszyscy zmienimy świat
Naprawdę
Hej, Elvis. Widziałeś D.?
D. mnie nie interesuje.
Znów jesteś na odwyku?
Mam na głowie wypisane "Witaj"?
Spadaj, Baz.
Zimno jak diabli.
Gdzie będziesz dziś kimał?
Ale serio. Widziałeś D.?
Naprawdę jestem na odwyku.
Zależy mi.
A komu nie zależy?
Powiedz D., że go szukam.
Trzy funty.
82...
4,6,8, 10...
Za mało.
Mam tylko tyle.
To kosztuje 3 funty.
Nie jadłem przez cały dzień.
Trzy funty.
- Darujesz mi te 9 pensów? - Nie.
To może zagram ci piosenkę?
Ja zagram,
a ty darujesz mi te 9 pensów. Dobra?
Był pewien człowiek Który darował mi 9 pensów
Polubiłem go, a on polubił mnie
- Dzięki. Wspaniale. - Nie wracaj tu.
Nie chcę cię tu. Idź stąd.
Dobra, już. Idę.
Wielkie dzięki.
Jazda stąd!
Przepraszam.
Elvis. Wsiadaj.
- Czyj to wóz? - Gościa, który zapomniał go zamknąć.
Znalazłem D.
Masz.
Już jestem. Nie, nie, nie.
Bardzo ładnie.
- Proszę odpuścić. - Spóźnił się pan.
- A to kto? - To pański wóz.
IIe tu siedzą?
Co robicie w moim wozie?
James.
James!
Obudź się.
- Nie rób mi tego! - Widziała pani, jak wchodzili?
- Wyglądam na dżina? - Może trochę.
Wracaj tu!
- Niech go pani goni! - Nie jestem Batmanem.
Obudź się. To moje auto.
Zaraz, on...
Nie rusza się.
Przywieźli moją gitarę?
Też miło Cię widzieć.
Przepraszam, że nie jestem w formie.
To kwestia względna.
- Przywieźli ją do mnie. - Do ciebie?
Ten cyrk powtarza się już któryś raz.
Przepraszam.
To był błąd.
Powiedz coś, czego nie słyszałam dziś już 20 razy.
Dobrze.
Wolę ciszę od bzdur.
Jak się czujesz?
Ledwo żyję.
Popatrz na mnie.
To okropne.
Okazało się, że masz zapalenie wątroby.
Gratulacje.
Alkoholicy dożywają starości, narkomani - nie.
Mówisz dziś same miłe rzeczy.
Nie można mieszać heroiny z metadonem.
Nadużyłeś. Wiesz, co to znaczy.
- Tak. - Następnym razem nie przeżyjesz.
Posłuchaj, ja...
- Przepraszam. - Lepiej już nic nie mów.
No, dobrze.
- Zobaczymy się, jak cię wypiszą. - Tak.
- Cześć. - Ukradłeś sanitariuszowi bluzę?
Nie ukradłem.
Pielęgniarka mi ją dała, bo zgubili moją koszulkę.
Jasne.
Wiesz, co robić. Podpisz to.
I codziennie idź z tym do apteki po metadon.
Zgłaszaj się do mnie co dwa tygodnie.
Narkomani, którzy przerywają kurację metadonem i wracają do heroiny,
- częściej przedawkowują. - Już to wiem.
Mam obowiązek cię ostrzec. Odstaw metadon,
a na pewno przedawkujesz heroinę.
Możesz nawet umrzeć.
Tak.
Jest ktoś, do kogo mogę zadzwonić?
Jacyś krewni?
Ostatnimi czasy żyję solo.
Tata się nie odzywał?
Albo mama?
Tak.
Powiedziała aż dwa słowa:
- "Jazda stąd". - Proszę.
Dziękuję.
Zagrasz coś dla mnie?
Chcesz posłuchać?
A dobrze śpiewasz?
No, dobra.
Spytałaś mnie kiedyś Ile czasu trzeba
By naprawić złamane serce
Ale ten proces jest jak rzeka
Nigdy nie kończy się i nie zaczyna
Są takie dni, gdy wychodzisz I już nie wracasz
Pojawiasz się znowu Jako ktoś całkiem nowy
I cały ból, i cierpienie
I wszystkie samotne noce
Stają się częścią ciebie
Proszę.
Są Iudzie, którzy nie chcą cię zdołować
Zdarzają się też życzliwi
Wiem, że dwoje dobrych ludzi
Nie zawsze może się odnaleźć
Zabieraj się stąd.
Najważniejsze to nie przestać próbować
Nie poddawaj się
Proszę cię, bo to wyjątkowa sytuacja.
Wyjątkowa?
Trzy samotne matki czekają na mieszkanie.
Jest też przemiły staruszek, którego syn chce wyrzucić z domu.
Wszyscy potrzebują mieszkania.
Proszę.
Dlaczego ten narkoman jest wyjątkowy?
Nie wiem.
Raz na jakiś czas zjawia się ktoś taki
i widać, że mógłby z tego wyjść.
Myślę, że to jego ostatnia szansa.
Chce być czysty, ale nic nie ma.
Nie ma na czym się oprzeć.
Muszę ściągnąć go z ulicy, bo przepadnie.
Nie dam mieszkania narkomanowi.
- Jest objęty programem. - Jeśli odpadnie z terapii,
-to wyleci. - Nie odpadnie.
Mam nadzieję.
Chodźcie, pieski.
Chodźcie. Albert, tędy.
PRZEPRASZAM ZA TĘ ŚCIANĘ
- Val? - Cześć. Wchodź.
Witaj w domu.
- W porządku? - Tak.
Było tu trochę duszno, więc otworzyłam okno.
Gorąca woda.
Muszę uciekać.
- Klucze. -Jasne.
Val, ja...
Proszę bardzo.
W kuchni są płatki, mleko w lodówce.
Nie wiem, co powiedzieć.
Że pozostaniesz w programie i przyjdziesz na spotkanie.
Obiecuję. Naprawdę-
Z ręką na sercu.
Dobrze.
Odprowadzę cię.
Kimkolwiek jesteś, uciekaj stąd!
Nie żartuję!
Mam tu broń!
Jestem uzbrojony po zęby!
To ty tak hałasowałeś?
Jak tu...
Rozumiem.
Jesteś złodziejem, co?
Ukradłeś mi płatki?
Chcesz się zaprzyjaźnić?
Biorę to za odpowiedź.
Nie. Chodź. Tutaj.
Proszę.
Lepiej smakują z mlekiem.
wyjmę J'e-
Kiepski z ciebie złodziej.
Następnym razem bądź trochę ciszej.
To pomaga. Chodź tu.
Do góry.
Patrz, co masz.
Jakaś rodzina pewnie się o ciebie martwi.
Lepiej wracaj do domu.
Nie, nie, nie.
Tędy-
Wiem. Ale czas, żebyś wracał.
Nie, tędy. Proszę bardzo.
No, idź. Wychodź.
Właśnie tak.
Nie patrz tak na mnie, dobrze?
Dobra, zgoda.
Ale na jedną noc, dobrze?
A potem zabiorę cię do twego właściciela.
Umowa stoi?
Bywają dni, gdy wychodzisz I nie wracasz
Pojawiasz się znowu Jako ktoś całkiem nowy
I cały ból, i cierpienie
I wszystkie samotne noce
Stają się częścią ciebie
Najważniejsze to nie przestać próbować
Nie poddawaj się
Bardzo dobrze.
Zobaczymy się rano, dobrze?
Tutaj?
Przepraszam.
Czy zgubili państwo kota?
To tutaj?
Nie?
Przepraszam?
Ktoś tu zgubił kota?
Mam tu rudego kota, może ktoś go szuka?
Które to już twoje wcielenie?
Bo moje - dziewiąte.
Czy ktoś tu zgubił kota?
- Jazda stąd! - Dzięki.
Chodźmy.
Idź tu sobie.
Ktoś będzie cię szukał.
Trzymaj Się-
Dziękuję.
Metadon, tak?
Utknąłem tu Zafiksowałem się na tobie
Żyjemy
To prawda
To nie jest takie zwykłe
Jest raczej nadzwyczajne
Jest trzecia rano
Muszę to wyznać, jestem mężczyzną
Który się pogubił Ale bardzo cię kocham
Bardzo nieostrożnie
Przyjaciółko, pogódźmy się
Dziękuję.
Ten system krwawi...
Zamień to wszystko W pył
To znowu ty!
- Uciekaj stąd. - Nie rób mi tego.
Blokujesz przejście.
Próbuję zarobić na życie. Nikomu nie przeszkadzam.
Chodzi 0 bezpieczeństwo.
Stojąc tu, blokujesz przejście.
Pan też je blokuje.
Zaraz cię stąd sprzątną.
- Ja bym was wszystkich pozamykał. - Na pewno.
Pasożyty. Jakbyśmy nie mieli nic lepszego do roboty.
Tato? Tato.
Tato! Co tu robisz?
My...
Małe zakupy.
- No, tak. - A ty masz się dobrze?
Tak. Już nie biorę.
- Objęto mnie programem odwykowym. - Znowu?
Tak. Teraz będzie inaczej.
- Mam własne mieszkanie. - Jack.
- Pamiętasz Hilary. - Cześć.
Późno już, skarbie. Wybacz...
Rozmawialiśmy o Gwiazdce.
Rodzina i takie tam. Czas spotkań.
Świąteczny obiad. Prawda, tato?
Szkoda, że nie wiedzieliśmy. Mamy komplet przy stole.
W Święta znajdzie się miejsce. Prawda?
Kochanie, może jedno miejsce...
U nas w domu? Tam są dzieci.
- Co to ma znaczyć? - Już późno. Chodź.
Ja nie zarażam.
Weź to.
- Nie chcę twoich pieniędzy. - Bierz.
Może...
Może przyjdź W Sylwestra.
Kochanie. Czekaj.
Czekaj.
Tak.
Hej, kolego.
Cześć, kotku.
W porządku.
Nie bój się.
Skaleczyłeś się.
Co dziś porabiałeś?
Wdałeś się w awanturę?
Mogę cię zabrać i poszukać twojego właściciela?
Zgadzasz się?
W porządku.
Tutaj może?
Przepraszam. Wiesz może, czyj to kot?
Czekaj, mam tu rannego kota.
To ty wyprowadzasz psy.
Tu jest.
Co mu zrobiłeś?
Ja? Nic. Znalazłem go tam.
Nie stój tak.
W porządku.
- Spokojnie. - Proszę.
Siedź grzecznie.
Tak, jątrzy się...
- Co jest? - Rana.
Kot musi dostać antybiotyk.
Może mu to zszyją. Trzeba go zanieść do weterynarza.
To może kosztować.
Można wycenić miłość?
Ale to nie mój kot.
Znalazłem go. Chyba jest bezdomny.
Nie wiem.
Mówi mi, że znalazł się tu, żeby być z tobą.
Czytam w jego duszy-
Nie przyszedł do ciebie bez przyczyny.
Wyczuwasz to?
Jasne, że nie. Czy wyglądam na świruskę?
Tam jest wizytówka kliniki, w której pomagam.
Leczą charytatywnie.
- Powołaj się na mnie. - Dzięki.
A ty Jesteś?
Jestem James.
James Bowen.
Nie wierzę w nazwiska - obciążenia patriarchalne.
Muszę iść. Psy czekają.
Jasne.
W porządku, kolego.
- Wszystko dobrze? - Tak. Mam alergię na zwierzęta.
- O ironio, co? - Tak.
Powinieneś iść.
Bakterie się mnożą,
a Bob musi trafić do weterynarza.
Bob?
Powiedział, żebyś tak go nazywał.
Już dobrze. Ale wiesz, że to nie mój kot.
Mój, twój. Wszyscy należymy do siebie.
Cześć, Bob!
Miło było cię poznać.
Umiesz zwrócić na siebie uwagę.
Wiesz o tym, Bob?
Nie bój się. Jestem tu.
Ośrodek Opieki nad Zwierzętami
Dzień dobry.
Znalazłem tego kota. Skaleczył się.
Bezdomny?
Nie wiem.
- Mamy go uśpić? - Co takiego? Nie.
Wie pan, ile jest bezdomnych kotów W Londynie?
Ten ma imię. To Bob.
A jego rana się jątrzy.
Proszę wziąć numerek.
Jest długa kolejka.
Mam pilną sprawę-
Mogę go tu zostawić i wrócić po niego?
Czy to miejsce wygląda na pralnię?
Spokojnie.
Nie bój się.
Popatrz. To królik.
Nie, nie, nie.
Nie możesz zjeść królika.
Nie bój się go, Bob.
Bob, patrz, jest miesiąc kota.
Tak.
Ten kapelusz by ci pasował.
Spójrz na Tiffany. Ładnie wygląda.
A to kto? Popatrz.
Lucky. Przyjrzyj mu się.
Wcale nie wygląda na szczęśliwego.
Nie dojechałem na spotkanie. Val mnie zabije.
Muszę iść grać. Teraz jest największy ruch.
Jutro tu wrócę.
Wywołano numer 62.
Będzie dobrze.
- Był bardzo grzeczny. - Wszystko dobrze?
Chodź do mnie.
Tak jest. Grzeczny kotek.
- Tabletki odbierze pan w recepcji. - Dobrze.
22 funty.
Myślałem, że tu się nie płaci.
Ale nie za lekarstwa.
Przykro mi, kolego.
Czekaj.
Tylko tyle mam. On jest bardzo chory.
Dobra, zaraz.
- To miało być na tydzień jedzenia. - Pańska decyzja.
Chodź, Bob.
Czas na lekarstwo. Od tego poczujesz się lepiej.
Co to jest? No, właśnie.
Gotowy?
Otwórz pyszczek.
Nie, nie, nie. Wracaj.
Dobra. Bob, patrz. Połknij to, kolego.
Wracaj tu.
No, już.
No, chodź.
Nie, Bob.
Bob!
No, dobrze.
Bob. Smakołyk.
Dobrze, panie Bob.
Spróbujmy jeszcze raz.
Kazali smarować dwa razy dziennie przez dwa tygodnie.
Nie, chodź tu.
Dobrze.
Nie. Zostań tu.
Zostań. Bob.
No, chodź tu.
Chodź do mnie.
Patrz, co to takiego?
Co to jest?
Bob!
W porządku, kolego.
Wiem.
Wcześniej zachowywał się inaczej.
Mam wprawę.
Kazali ci przyjść z nim za kilka tygodni?
A wtedy będzie można go wysterylizować.
- "wysterylizować"? - Usunąć jądra.
- Ale... - To nic wielkiego.
Łatwo ci powiedzieć. Poza tym on nie jest mój.
Niewykastrowany samiec ma ciężkie życie na ulicy.
Musi walczyć o pokarm, o terytorium.
Nie myślmy o tym.
Jeśli nie dasz mu domu, daj mu szansę na przetrwanie.
Zazwyczaj nie dotykam mięsa,
ale Bob potrzebuje białka.
A ty czym się zajmujesz? Jak tu trafiłeś?
-Ja? - Jego nie muszę pytać.
- Co masz? - Tabletkę na alergię.
Myślałem...
Poza tym nie biorę żadnych leków.
Tu mieszka wielu narkomanów.
Unikam ich.
Tak więc, czym się zajmujesz? Jak tu trafiłeś?
Jestem muzykiem.
Piszę piosenki i gram.
Tylko, że jeszcze nikt mnie nie odkrył.
Ale wprowadziłem się tutaj i jest dobrze.
Z... Australii.
Wróciłem stamtąd dość dawno.
Można powiedzieć, że przeprowadzałem się z miejsca w miejsce.
Rodzice się rozwiedli, gdy byłem mały.
Mama wyjechała ze mną, a tata został tutaj.
Miał tu firmę
- i ewidentnie nie lubił latać. - A ty?
A mnie...
mama kupiła kotka.
Tata, kotek. Kotek, tata.
Na pewno za nim tęskniłeś.
Za tatą?
To długa historia.
Długa historia, co?
Val, przepraszam, że nie przyszedłem.
Próbowałem tu dotrzeć. Ale wynikły sprawy...
- Zjawił się kot. - Mieliśmy umowę:
- wypadasz z programu. - Poznałem dziewczynę - Betty.
Czekam na wyjaśnienie, dlaczego opuściłeś spotkanie.
Te plamy to krew?
- Pewnie Boba. - Kto to Bob?
Mój kot, o którym ci opowiadam.
Właściwie nie mój.
- To kot Betty? - Nie.
Betty ma alergię.
Ale kazała mi zabrać go do weterynarza.
Jesteś roztrzęsiony.
Wyjaśniam, dlaczego nie przyszedłem.
Bob krwawił. Zabrałem go do weterynarza.
- Długo czekaliśmy. - A jak zapłaciłeś?
Tata dał mi trochę pieniędzy.
Spotkałeś tatę?
Tak. Wpadłem na niego.
Źle to wyszło.
Ta Betty...
czy ona bierze?
Nie.
Ryzykuję dla ciebie.
- Wiem. - Powiedziałeś jej o programie?
- Powiedziałem, że jestem muzykiem. - A więc nie zna prawdy.
Cóż...
Dużo się zdarzyło od ostatniego spotkania.
- Nie bierz za dużo na siebie. - Bo jestem wrakiem emocjonalnym?
Bo uczucia nie pomagają nałogowcom.
Złe, dobre, jakiekolwiek uczucia.
Kiedy ostatnio byłeś całkiem trzeźwy?
Bez trawy, bez hery, bez niczego.
Kiedy rodzice się rozstali, ja...
Nie radziłeś sobie z emocjami.
Uczucia nadal są niebezpieczne.
Musisz robić małe kroczki.
Nie jesteś gotowy na związek.
Jeszcze trochę?
Chcesz sięgnąć wyżej?
Proszę, Bob.
Grzeczny kotek.
Odzyskałeś siły.
W JAKIM STANIE JEST TWÓJ ZWIERZAK?
WYKRES STANU ZDROWIA
Już po wszystkim.
Ale masz kołnierzyk.
Jak jakiś Szekspir.
Jest trochę senny, ale kastracja dobrze przebiegła.
Nie wymawiaj tego słowa.
On chyba rozumie angielski.
Weź go.
Czy boli go tam?
Głuptasie.
Wiesz, ile kotów kastrujemy...
Poddajemy zabiegowi?
Nie będziesz tego pamiętał.
Tego nie wiem.
Zastanawiam się, czy on nie jest za chudy.
zatrzymasz go, prawda?
Chciałbym...
ale nie mogę. To nie byłoby fair wobec niego.
Cały dzień siedziałby W zamknięciu.
To kot podwórkowy.
Ma dobrą wagę. Za tydzień dojdzie do siebie.
To dobrze.
Dziękuję.
Wiem, wiem.
Nie patrz tak na mnie.
To dla twojego dobra.
To nie był mój pomysł. Możesz pogadać o tym z Betty.
Posłuchaj.
Zdejmę to, jeśli obiecasz, że nie będziesz lizał szwów.
Dobrze?
W porządku.
Tylko się nie ruszaj.
Dobrze, Bob.
Zdejmę to.
Grzeczny kotek. I po wszystkim.
Popatrz tu.
Łap.
Bardzo dobrze.
Jestem twoim bohaterem.
Póki nie zorientujesz się, że nie masz jąder.
Dzień dobry.
Nie, nie, nie, Bob!
Bob. Nie.
Łobuz.
Źle cię karmię?
Masz jeść tylko to, co ja ci dam.
Nie zjadaj sąsiadów.
Aty...
nie wracaj tu.
Posłuchaj, Bob. Muszę iść do pracy.
Nie mogę się tobą zajmować.
Chciałbym,
ale nie mogę.
Czeka na ciebie wielki świat.
Idź i go zwiedzaj.
Tak jest. Dobry kotek.
Na razie, Bob.
Nie Wygłupiaj Się-
Co ci powiedziałem? Bo ktoś cię przejedzie.
Tu nie jest bezpiecznie.
Naprawdę. Nie możesz ze mną iść.
Nie uwierzy pani, ile on rozumie.
Hej, Bob.
Wracaj na trawę.
No, idź. Grzeczny kotek.
Grzeczny.
Kochanie, popatrz.
Co ty tu robisz? Nie wchodź tu.
To nie mój kot. Tylko wsiadł za mną do autobusu.
Prawda?
- Jaki śliczny. - Może tu być?
- A zapłacił pan za niego? - Dobijemy targu?
Chcesz tu wejść?
No, to już.
Stąd jest dobry widok.
I czemu jedziesz za mną do miasta?
Bob, popatrz.
Widzisz?
Tak, jesteś lwem.
Rządzisz tu.
- Może to się przyda? - Doskonała.
Dobra. Szeroka.
- Ale nie za ciasno. - Wiem.
Nie chcę, żeby uciekł, jak się czegoś przestraszy.
To nie mój kot. Przybłąkał się.
- Nie wygląda mi na przybłędę. - Wiem.
Dobry kotek.
Chodź, Bob. Tędy.
Tu nie zarobimy. Chodź za mną.
Bardzo ładnie.
Idziemy.
Bob!
Przepraszam.
Już na dziś dość zakupów.
Bob. Chodź tu.
Mam pomysł. Wskakuj tu.
Nie ma co zwlekać. No, już.
Bardzo ładnie.
Tu jest lepiej?
To Covent Garden.
Dobrze ci tu, Bob?
Jaki kot!
- Mogłabym cię zjeść. - Ta pani żartuje.
Jest śliczny.
Dziękuję.
Popatrz. Potrafiłbyś tak?
Cześć!
- Mogę zrobić zdjęcie? -Jasne.
Uśmiechnij się, Bob.
- Zrobione? - Dzięki.
Lubisz przyciągać uwagę, co?
Jaki śliczny!
To kot!
Cześć.
Chcecie się z nim przywitać?
Będziemy tam grali, więc jeśli chcecie popatrzeć...
- Chcecie? - Tak.
Świetnie, przyciągasz klientów.
Kim są ci Iudzie
Przy których czujesz, że żyjesz?
Czy ktoś z nich
Stoi przy tobie?
Czy zawsze biegniesz za słońcem?
Pokonujesz każdy strach?
Czy sięgasz jeszcze wyżej?
Gdy marzenia rozwiewają się?
Bo życie każdego z nas
Jest jak błysk satelity
Pojawia się i znika
Jak satelita
Chwile jak błysk satelity
Rozświetlają niebo
Chwile jak błysk satelity
Mijają szybko tak
Jedno warto pamiętać
Formułę prostą tak
Wszystko przemija
Wszystko się zmienia
Bo nasze życie
Jest jak błysk satelity
Pojawia się i znika
Jak satelita
Chwile jak błysk satelity
Rozświetlają niebo
Chwile jak błysk satelity
Mijają szybko tak
Przybij piątkę-
Wiesz, co się stało?
Popatrz!
Cudowne z ciebie stworzenie, prawda?
Śliczny ten rudzielec.
O, tak.
Też kiedyś miałam takiego rudego kocura.
Kochałam go całym sercem.
- Chodzi własnymi drogami. - Właśnie.
Rude koty mają silną wolę.
Mój nie odstąpił mnie na krok do swoich ostatnich dni.
Zyskałeś partnera na całe życie.
Są lepszymi przyjaciółmi niż Iudzie.
Wierz mi.
To prawda, Bob? Grzeczny kotek.
Hej, kolego.
Napracowałeś się dzisiaj.
Chcesz jutro ze mną pojechać?
Jasne światła?
Popatrz.
To mógłbyś być W-
Twoje imię podświetlone.
KRÓL LEW
Chcesz coś zjeść, kiedy wrócimy?
Podano do stołu.
Genialnie dziś grałeś.
Proszę bardzo.
Bob!
Będziesz teraz nosił profesjonalne szelki.
Co ty na to?
Witaj, nieznajomy.
- Cześć. - Znikłeś gdzieś.
Co to za znak?
Idę na marsz w sprawie uwolnienia zwierząt hodowlanych.
Co chcecie uwolnić?
Krowy, świnie, kury.
IndykL
Maia biegać po ulicy?
INDYKI ZASŁUGUJĄ NA ŚWIĘTA
Nie chcemy, by je zabijano. Jesteś mięsożercą?
Nigdy o tym nie myślałem.
To pomyśl.
Z każdym kęsem jesz cierpienie.
Żyjesz sobie elegancko, co?
Masz dach nad głową.
Co ty tu robisz?
Przyszedłem za tobą.
Pomyślałem, że może mógłbym u ciebie ponocować.
Podziel się bogactwem.
- Cześć, kotku. - Idź sobie, Baz.
Mówię poważnie.
Daj mi coś.
Ciężko mi szło ostatnio.
James, proszę.
Proszę cię.
Spójrz na siebie.
Dobra.
- To jest na jedzenie. Dobrze? - Obiecuję.
- Obiecaj mi. - Tak.
- Obiecuję. _ Naprawdę.
Zadbaj o siebie.
- Proszę. Kup sobie coś do jedzenia. - Tak, przysięgam.
I nie wracaj tu, dobrze?
Ładny kot.
Cicha noc
Święta noc
Pokój niesie
Ludziom wszem
A u żłóbka Matka Święta
Dziękuję.
Czuwa sama, uśmiechnięta
Nad Dzieciątka snem
Bardzo dziękuję. Wesołych Świąt.
- Dzień dobry. - Kupiłam dla Boba
mały prezent na Gwiazdkę.
Popatrz, Bob! Chcesz spróbować?
- I zrobiłam coś dla niego. - Nie powinna pani.
Dziękuję. Spójrz-
- Chyba mu się podoba. - Dziękuję.
- Jest pani aniołem. - Bez przesady.
Nie zawsze byłam starszą panią.
Dziękuję.
Patrz, Bob. Zjesz to później.
Cześć, Betty.
Spójrz na Boba.
Bliźniak Doktora Who.
Piękny szalik.
- Właśnie go dostałem. - Wyglądasz na zmęczonego.
Dużo pracowałem. A raczej on.
Mnie zdegradowano na pomocnika.
Umieram z głodu. Mogę ugotować ci kolację?
Cokolwiek...
pod warunkiem, że to tuńczyk.
Jestem weganką.
- Nie mam pojęcia, co to znaczy. - Nie jesz nic, co rzuca cień.
Pod wodą nic nie rzuca cienia.
Zróbmy tak: ja ugotuję kolację dla ciebie.
Tylko daj mi godzinę.
-Jasne. - Tak?
- Przyjdź równo za godzinę. - Dobrze.
Myślę, że to randka.
Kto namalował te obrazy?
Najbardziej utalentowany malarz, jakiego znam.
- Wszystko jasne. - Seitan na parze z miso.
- Jedz. To zdrowe. - Tak.
Też odmalowuję mieszkanie.
Może nie tak...
Właśnie widzę.
Nowy sweter.
Mam W kuchni terpentynę.
Dzięki.
Malujesz, kupujesz. Dobrze ci się wiedzie.
Mam wrażenie, że po tych wszystkich latach wchodzę W normalny świat.
- To znaczy? - Pamiętasz,
co mówiłem 0 rozstaniu rodziców?
Dużo się przemieszczaliśmy...
I zboczyłeś trochę z torów? Byłeś gniewny, zbuntowany.
Można tak powiedzieć.
A jak było z tobą?
Dolać ci wina?
Dziękuję.
Musimy zjeść coś konkretnego. Co to będzie?
Chcesz parówki?
Nie? No, dobrze.
Na co miałbyś ochotę?
Dziki łosoś z Pacyfiku?
Czy to znaczy "tak"? Bierzemy tę puszkę.
Co jeszcze?
Tuńczyk?
Tak?
To oznacza "tak".
Co jeszcze?
Sardynki bez ości.
Masz na nie ochotę, co?
To dobrze.
Łosoś, tuńczyk, sardynki. Wystarczy?
No, dobrze.
Jutro będziemy mieli królewską ucztę.
Mam pomysł.
- Kupimy ten bukiet. - Oczywiście.
Podobają ci się?
Bob. Te kwiaty są dla Betty.
Dziękuję, Bob.
O nie. Bob, zeskakuj.
Baz, obudź się.
Obudź się, Baz!
Baz? Obudź się. Słyszysz mnie?
Baz, wstawaj. Może ktoś wezwać karetkę?
Bob, zostaw to.
Baz. Obudź się.
Pomocy! Wezwijcie karetkę!
- Już jadą! - Baz, posłuchaj mnie.
James!
- Przedawkował? - Tak.
- Sprawdziłeś mu oddech? - Nie.
Pomóż mi go położyć.
Już.
Oddycha?
Baz, obudź się!
Obudź się, Baz.
No, już.
- Przedawkował. - Jak ma na imię?
- Baz. - Baz, słyszysz mnie?
- Co brał? - Heroinę.
Ile ma lat?
- 20. - Baz, słyszysz mnie.
Ustał mu oddech.
W porządku, Bob.
Raz, dwa, trzy, podnosimy.
Proszę się rozejść.
Zróbcie przejście.
Trochę wiem o nałogowcach.
Byłam w Sheffield...
studiowałam weterynarię.
Rodzice nie zadzwonili do mnie.
Przyjechali, żeby mi o tym powiedzieć.
Brat był dla mnie wszystkim.
Opiekunem, nauczycielem.
Najlepszym znanym mi malarzem.
A to było...
jego mieszkanie.
Umarł tam, w łazience.
W ramieniu tkwiła wbita igła.
28 lat.
- A dlaczego ty... - Tu się wprowadziłam?
Żeby być bliżej niego.
Tak bardzo starał się...
z tego wyjść.
Ale chyba aż tak mu nie zależało.
Albo nie był w stanie.
Nie mógł z tym zerwać,
nawet dla mnie.
Myślałem, że chcesz, żebym był czysty.
Jasne, że tak.
Dlaczego nie teraz?
Jestem gotowy, by odstawić metadon.
To jest proces.
A moim zadaniem jest cię przez to przeprowadzić.
Zszedłem do 10 ml.
Wróćmy do tego po Świętach. Same w sobie są ciężkie.
Świetnie Ci idzie.
Już chcę być czysty. Chcę normalnie żyć.
Chłopak, którego znałem, Baz...
on...
Przedawkował. Zmarł.
A ja nie chcę iść tą drogą.
Wiem.
Po Świętach.
Tak?
Mam już następne spotkanie.
Dobrze.
Nie, Bob.
Chodź.
- Jakie masz plany na Święta? - Betty spędzi je ze mną,
pod warunkiem, że nie użyję słów "wesołych" i świąt".
Lubię ją.
Radosnej Kociej Gwiazdki!
- Co to? - Wszystkiego radosnego, Bob.
Dziewczyna dla ciebie. Bobina.
Nie zrobiło to na nim wrażenia.
- Gra niedostępnego. - A przy okazji:
to nie jest, wiesz-jakie-drzewko. To Iampinka.
Smakuje jak indyk?
- Ani trochę. - Smakuje.
- Raczej jak guma. - Nie.
Smaczne, ale jak się je tofu, to po co udawać,
że to indyk albo burger?
Tofu będzie miało kompleks niższości.
Niech będzie tym, kim chce być.
"Jestem tofu.
Jestem niejadalne".
- Nie jest niejadalne. - Nie.
Niech Bob spróbuje.
- Lepiej ocenia niż ty. - Bob. Co to jest?
Co to jest? Jedzonko?
Myślę, że to znaczy "nie".
Cudo!
* Tak? ` Dziękuję.
Przeczytam ci to, kolego.
Patrz.
"Drogi Jamesie i Boblecie.
Radosnej Kociej Gwiazdki. Dużo kocich pogawędek,
życzy Betty".
Dobre, prawda?
Dziękuję.
To twojego brata?
Tak.
I to jest...
Widok z tego okna.
Betty, to piękny obraz.
Posłuchaj cichego głosu Co w głowie brzmi
Niech śpiewa, śpiewa, śpiewa
Każdy dzień to podróż
Wyruszasz w nią, a potem wracasz
Nie przestajesz się uczyć
Nawet, gdy nie zdążysz na pociąg
Zapamiętaj tę radę na drogę
Posłuchaj cichego głosu Co w głowie brzmi
Niech śpiewa, śpiewa, śpiewa
- Ty też. - Nie umiem śpiewać.
Umiesz, umiesz, umiesz
Okropnie śpiewam.
No, dawaj.
Niech śpiewa, śpiewa, śpiewa
Bob!
Myślisz, że to szaleństwo?
To, że zaskoczysz tatę ijego rodzinę w sylwestrową noc,
nie mając potwierdzenia, że cię tam chcą?
Jeśli tak to Ujmujesz...
Nie powiedział wyraźnie, że nie mogę przyjść.
A ostatnio wszystko się dobrze układa.
Zastanawiasz się czasem, dlaczego Iudzie całują ustami?
Mogliby...
pocierać się uszami: "Chcę cię usłyszeć".
Albo nadgarstkami, o tak.
ŻYJ
Za dużo trójek! I na kostce zawsze jest siódemka.
- Cofnij się. - Nie oszukuj, bo dobiorę kartę.
To jest oszukiwanie. Odłóż ją.
Grajcie ciszej. Wyczyściłyście zęby?
- Nie oszukuj! - Ty oszukujesz! Spokój!
Szczęśliwe rodziny, co, Bob?
Chodź, skoro już tu jesteśmy.
Dziewczynki, posprzątajcie to.
Wiesz co?
Schowamy cię tutaj.
- Oni zaraz tu będą. - Dwóch niespodziewanych gości
to już może być za dużo. Chowaj się.
Tak dobrze.
Ktoś puka do drzwi. Otwieram.
Szczęśliwego Nowego Roku!
Dzięki.
Jak się masz? W porządku?
Ładny dom.
- Cześć, dziewczynki. - Pamiętacie brata?
Pris, Faith, to jest James.
Ale wyrosłyście.
W co grałyście? My z tatą graliśmy w Trivial Pursuit.
- Pamiętasz? - Tak.
Przed moim wyjazdem do Melbourne graliśmy w wersje dla dorosłych.
Tak?
Ona oszukiwała,
a nasza mama cię nie lubi.
Mówi, że jesteś narkomanem.
- To ty oszukiwałaś. - Nie, ty.
- Nazwała mnie narkomanem. - Przestańcie.
Skąd taki pomysł?
Nie możesz tu zostać.
Mama zaraz zejdzie.
Pozwoliłeś mi przyjść W Sylwestra.
Mówiłem "może". Trzeba było zadzwonić.
On jest narkomanem.
Zostawcie choinkę.
Wychodzę z nałogu.
- On ma kota! - Co, do diabła?
Poznajcie Boba.
Bob!
Pris, zostaw go!
- Faith, nie krzycz! - Jack, co się dzieje?
Oni tu będą o 20:00.
James przyszedł.
Szczęśliwego Nowego Roku, Hilary.
- Co on tu robi? Faith. - Mamo, on ma kota!
- Ona ma alergię! - Wiem!
- Pris, nie goń go... - Zabierz go.
- Ona dostanie ataku. - Próbuję.
Chodź, Bob.
- Chodź tu. - Na rany Boga, James.
Bob!
To pamiątka po matce.
Wiem.
Bob. Przepraszam.
Wynoś się stąd-
- Ty i ten twój zwierzak, wynoście się! - Chodź, kolego.
Przepraszam.
Już W porządku.
Uspokój się.
To mój syn. Mam mu zamknąć drzwi tuż przed nosem?
Założymy Ci smycz.
Chcę go pogłaskać.
_ Mogę? - Spróbuj.
Jest taki ładny.
- Ile ma lat? - Nie wiem.
Też chcę mieć kotka.
Tak jak moja przyjaciółka Sammy.
Wyproś go stąd!
Szczęśliwego Nowego Roku, tato.
Kiedy jesteś sam
A dni do bólu są męczące
Jak ksylofon...
Dzięki.
Rozstrojony Gra tuż przed tobą
Tuż przed tobą
Zabierz płyty
Miło cię znów widzieć.
Każda piosenka Którą zaśpiewamy w niedzielę
Będzie jak atak serca
Włóż czarną sukienkę
I odejdź
Odejdź
Już cię nie czujemy
Dziś w nocy
Nie zobaczymy cię
Tutaj, rób.
Tak jest. Sikaj.
- Jazda stąd, debilu! - Jak się wysika.
Zabieraj tego psa. Ja tu gram. No, już.
- Dość tego. - Co?
- Nie dotykaj mnie. - Możecie go stąd zabrać?
- W porządku, Bob. - Nie dotykaj mnie. Zamknij się!
Odsuń się!
Mam tu kota!
Dość tego!
Przestańcie!
To on, nie ja!
Pies musiał się wysikać.
- To twoja wina. .Ja mam tu kota. - Dość tego!
To nie była twoja wina,
ale masz zakaz grania przez pół roku.
Gdzie jest Bob?
Podziękujesz mi za to, że cię wyciągnęłam?
Skup się. Nie możesz wrócić do Covent Garden.
Chcę wiedzieć, gdzie jest mój kot.
- Nie wziąłeś tabletek? - Gdzie jest Bob?
W policyjnym schronisku. Zaraz możemy go stamtąd zabrać.
Aresztowali Cię i nie wziąłeś metadonu.
James.
Jesteś tak blisko.
Nie zaprzepaść tego.
To nie była moja wina.
zadzwonię do apteki,
żeby wydano ci metadon, mimo że wczoraj go nie wziąłeś.
Jedź tam, a ja odbiorę Boba. Dobrze?
Dzień dobry.
Jeśli opuścisz dzień, nie wydamy ci lekarstwa.
Ale moja opiekunka tu dzwoniła?
Tylko cię ostrzegam.
Dobrze.
Podpisz tu.
Szybciej.
- Wyjaśnię ci! - Po co? Mam oczy.
Jesteś uzależniony. Okłamałeś mnie!
Nie kłamałem!
- Ukryłem tylko prawdę. - Proszę cię.
Czekaj. Jestem na kuracji metadonem,
ale od 3 miesięcy nie ćpałem. Próbuję z tego wyjść.
Mówiłam ci, że nie mogę przebywać z narkomanami.
To mnie przerasta.
Nie dam rady. I nie ukrywałam prawdy.
Próbowałem ochronić Boba przed psem i wynikła bójka.
A potem mnie aresztowali.
Nie zrobiłem nic złego.
Ale teraz nie mogę grać, bo mnie aresztują.
I nie wiem, co wtedy stanie się z Bobem.
Nie będziesz mógł zarabiać pieniędzy,
bo cię aresztują.
A ty się zastanawiasz nad tym, co się stanie z kotem!
Kupujesz od nas pismo i sprzedajesz je z zyskiem.
Mówią, że od trawki zaczyna się nałóg.
Wiem coś o tym.
A od The Big Issue zaczynają się regularne zarobki.
Zaczniesz od kilku darmowych sztuk. Jak diler.
Sprzedasz je i kupisz od nas następne.
Sprzedasz je z zyskiem i kupisz więcej.
Z czasem zaczniesz dostawać lepsze okręgi.
I będziesz kolejnym Rupertem Murdochem,
tyle że nie palantem.
Niesprzedanych egzemplarzy nie odkupujemy.
Wyznaczymy ci teren. Jasne?
Wejdź komuś w paradę, a zostaniesz zawieszony.
Jasne?
-Jasne. - Dobrze.
Nie możesz mieć kota na zdjęciu do dokumentu.
Jakiego kota?
To jest mój drugi pilot.
Tak, słyszałam o tym.
Dobrze.
Patrz tutaj.
Bob, powiedz "cheese".
Wiesz co?
Mam coś odpowiedniego akurat dla was.
Zapłacisz dychę, ale warto.
Big Issue! Big Issue!
Kupujcie! Poznajcie! Wspomóżcie Boba i mnie!
- Big Issue! - Mogę zrobić zdjęcie z kotem?
Możesz, ale jak kupisz pisemko.
- OK? - Masz głowę do interesów.
Bob, spójrz w obiektyw.
- Proszę bardzo. - Dziękuję.
Chce przybić wam piątkę. Piąteczka, Bob.
- Przybij piątkę. - 2,502.
Mam tylko 2,30. Może być?
- Masz tu 2,50. - Będę ci winna.
Przepraszam, kolego.
Peter Gruner.
- Z Islington Tribune. - Dziękuję.
Mógłbym napisać artykuł o panu i kocie?
- To żart? - Mogę go pogłaskać?
- Spróbuj. Za uszami. - Do sekcji "Ludzie".
- Słucham? - Mogę?
Jasne.
Patrz tu, Bob.
Bob, tam.
Bob! Ślicznie.
- Jeszcze jedno. - Big Issue!
Big Issue!
Nie, kot Bob.
Big Issue!
Cholerny kot.
Cześć.
Wal się.
Uważaj, co mówisz. Mam tu nieletniego.
Przepraszam pana.
Proszę pana.
-Ja? - Mogę zrobić zdjęcie panu i kotu?
Tak, jasne.
Bobowi podoba się pani kapelusz.
- Wspaniale. - Możemy kupić od pana pisemko?
To nie mój teren. On tu sprzedaje.
Bardzo chcemy pomóc.
- Nie mogę-- - Dziękuję-
- Wspaniałego dnia. - Nawzajem.
On wie, że to było nieumyślnie.
Sprzedawałeś na moim terenie.
Zazdrościsz mi.
- Gówna ci zazdroszczę. - Dość tego!
- Znasz zasady. - Nie sprzedawałem...
Jeden miesiąc bez sprzedaży.
Nie rób mi tego. Nie sprzedawałem.
Podeszła do mnie para. Widziałeś, co się stało.
Zmusili cię?
- Nie chciałem... - Zabierasz mi pracę.
- Dlaczego się do mnie przyczepiłeś? - Dość.
Jeden miesiąc bez sprzedaży.
No, co?
Nic.
Tylko ten chaos.
Chaos wokół narkomanów?
Których życie
to jedno wielkie szambo?
Bob, puść żabę.
Zostaw Ją-
Zobaczę twoje imię W nagłówkach gazet
Miasto wzniesione na aspiracjach
Wszystko zamknięte W jednym haśle
Gdzieś na tej alei
Życie jest dobre I dobrze cię traktuje
W kręgu światła reflektorów
Sylwetka na tle ciemnej nocy
Każdy chce sukcesu
Bez tego. To za tuńczyka.
Wykorzystaj każdą szansę
Wskakuj.
Jedz. Potrzebujesz tego bardziej niż ja.
ZUPA WYDAWANA: 11:00-12:30
Złamane serca spacerują parami
Dziękuję.
Zapomniane marzenia Śpiewają tęsknego bluesa
Chodź, Bob.
PROSZĘ NA TYM ROGU NIE ZOSTAWIAĆ ŚMIECI!
ANI KOCICH NIECZYSTOŚCI!
W cieniu zmierzchu
Gwiazdy giną na nocnym niebie
Samotność i pustka wokół
Tkwią głęboko w fundamentach
Gdzieś na tej alei
Życie jest dobre I dobrze cię traktuje
Gdzieś na tej alei
Życie dobrze cię traktuje
Nic tu nie ma, kolego.
Pusty papier.
Bob...
Bob, przestań.
Uspokój się.
Bob.
Przestań!
Przepraszam cię.
Wiem, że jesteś głodny.
Wybacz mi.
Znajdę sposób.
Złamane serca chodzą parami
Zapomniane marzenia Śpiewają tęsknego bluesa
James, co robisz?
- Betty, cześć... - Masz zakaz grania.
Bob jest głodny, ja też...
Z aresztu
- nie nakarmisz Boba. - Nie aresztują mnie tutaj.
Myślisz, że przepisy cię nie dotyczą?
Jakie to typowe.
- O czym ty mówisz? - Przestań.
- Mów. Niech usłyszą. - Dość.
Jak mam zarobić na jedzenie?
- Nie wiem. - Mam wymazać
20 lat mojego życia i zacząć od nowa?
Nie wiem.
Zrobiłbym to, gdybym mógł.
Wiesz, kto tak krzyczy na ulicy?
Narkomani. I Iudzie, którzy się w nich zakochują.
Nie zrobię tego po raz kolejny.
Też mi się to nie podobało.
Takie są przepisy-
- Witaj z powrotem. - Dzięki.
James.
Uważaj na siebie.
Dobrze.
Big Issue! Kupujcie! Wspomóżcie Boba i mnie!
Big Issue!
Proszę.
Bardzo dziękuję.
- Jaki cudowny. - To Bob. Chcesz się przywitać?
- Kupi pani Big Issue! - Tak.
Tak naprawdę przyszliśmy do kota.
Graham wciąż o nim mówi.
Piękny, prawda? Znalazłem go.
Podoba ci się Bob? Proszę 2,502.
- To mój najlepszy kumpel. - Chce pan dla niego tego,
co najlepsze.
Bardzo dziękuję. Oczywiście.
Bardzo bym chciała wziąć go od pana.
Kupić go.
- IIe pan chce? - Nie jest na sprzedaż.
To nie jest najlepsze otoczenie dla zwierzęcia,
takie życie na ulicy.
- Dobrze, kochanie. - Mamy mieszkanie.
Damy mu to, czego pan nie może:
- porządny dom. - Nie jest na sprzedaż.
Przyda się panu gotówka. Ile?
A za ile sprzeda pani dziecko? Wymienimy się.
Dam mu porządny dom.
Jak pan śmie? Co za arogancja.
Bob!
Wracaj!
Bob!
Bardzo dziękuję.
Przepraszam, widzieliście tu kota?
Rudzielce? Nie?
Bob!
DWA FAJNE KOCURY. SPRZEDAWCA THE BIG ISSUEI KOT BOB
Bob.
Gdzie się podziałeś?
Bob.
A jeśli dopadł go pies? Albo przejechał samochód...
Nie mogę--
Nie ma go już dwie noce...
Nie znam się,
ale może Bob zrobił to, co miał zrobić.
Koty to niezależne stworzenia.
To moja wina.
Nie uważałem na niego.
Obiecałem, że będę się nim opiekował,
ale go nie upilnowałem.
Nie powinieneś być sam.
- Może idź do taty, albo do Betty. - Nie, muszę...
Wrócę do domu i tam będę na niego czekać.
Może wróci.
Nie powinieneś być dziś sam.
Może wróci, prawda?
Możliwe.
Może wrócić do domu.
James.
Znam tę dwójkę-
Ciągle ich spotykałam, kiedy on śpiewał.
Spójrz tutaj.
Pełno tego faceta z kotem na YouTube.
Ponad milion wejść.
Facet gra z kotem w Covent Garden! NIESAMOWITE!
Są na Instagramie. I na Facebooku.
Jaki uroczy.
Popatrz.
- Niesamowite. - Myślisz o książce?
Szukasz raju?
Mam tu wszystko.
Białe, brązowe, co tylko zechcesz.
Chcę mojego kota.
Szukam rudego kota.
Widzieliście go gdzieś?
Bob!
Hej, panie Bob.
Gdzie się podziewałeś?
Gdzie byłeś?
Gdzie ty byłeś?
Jestem gotów.
Też tak uważam.
Najważniejsze to przetrwać tę próbę.
"Czy dam radę?" O to najczęściej pytają narkomani.
Pomyśl o najgorszej grypie. I pomnóż to, co czułeś, przez sto.
Wiesz, co to "jazda na rowerze"?
Kiedy wciąż ruszasz nogami, nawet w łóżku.
Przez tydzień każdy dzień będzie walką.
Walką, by nie wyjść i czegoś nie zdobyć.
Odwyk od metadonu jest trudniejszy niż od heroiny.
Sam nie dasz rady.
Nie będę sam.
Mam jego. Doszedłem z nim aż tutaj.
Pewnego dnia, gdy sprzedawaliśmy gazety, podszedł do nas facet.
Dobrze ubrany.
Wcześniej zszedłby na mój widok z chodnika.
Powiedział do mnie "proszę pana".
"Proszę pana, mogę zrobić panu zdjęcie?"
Nikt tak wcześniej się do mnie nie zwracał.
A to wszystko dzięki Bobowi.
On pokazał mi, jak może wyglądać życie
po drugiej stronie.
Betty?
Wiem, że tam jesteś.
Nie zobaczysz mnie przez kilka dni.
Val dała mi zgodę na odstawienie,
więc to robię.
Ja... chcę cię przeprosić, że cię rozczarowałem.
Gdy to się skończy,
wynagrodzę ci to.
I wszystkim, których znam.
Chciałem, żebyś wiedziała.
Będziesz potrzebował zapasu jedzenia,
bo każde wyjście może być okazją do zażycia narkotyku.
Przyniosę ci jedzenie, a potem zamkniesz drzwi.
Tofu?
Tym razem zrobię wyjątek.
Dobrze.
Ale nic więcej. Nie chcę, żebyś mnie widziała w takim stanie.
Mam Boba.
Będzie mnie pilnował.
Bob!
Hej, panie Bob.
Jestem z ciebie dumna.
I co teraz zamierzasz?
Przede wszystkim
chcę ci podziękować.
Chodź tutaj.
Panie Bob. Idziemy. Wskakuj.
Dbaj o siebie.
Ty też.
Dzięki, Val.
Chodź, kolego.
Idę.
To też.
Wejdę.
Pomożesz?
Gotowe.
Przepraszam, drzwi się zamknęły.
Cześć.
No, proszę.
Udało ci się.
Udało się.
- Świetnie wyglądasz. - Dzięki.
Jak się czujesz?
Teraz czuję się dobrze...
Niby tak samo,
ale całkiem inaczej.
Co się dzieje? Wyprowadzasz się?
Tak.
Na jakiś czas wracam do rodziców.
-Jasne. - Nie mogę tu zostać.
To nie jest moje życie,
lecz mojego brata,
a ja muszę iść dalej.
Pomogłeś mi to dostrzec.
To dobrze.
Właśnie.
To niekoniecznie oznacza pożegnanie.
- Nie? - Czekaj.
Dla ciebie.
Zrobiłam to.
- Musisz powiesić... - Wiem, co to jest.
Dziękuję.
To adres moich rodziców.
- Tam się zatrzymam. - Elizabeth Robinson.
Tak się naprawdę nazywam.
Witaj, rzeczywistości.
Mój numer też tam jest,
gdybyś mnie potrzebował.
Aż do następnego spotkania.
Kręcił się tu jakiś facet, chciał to ci dać.
Prosił, żebym ci to przekazała.
Agencja literacka.
Dobrze.
- Pozdrów Boba. - Pozdrowię.
- Powodzenia. - Tobie też.
Pa.
Na początek byłaby książka.
- Dałybyśmy ci pisarza. - Pomógłby ci spisać twoją historię.
Wasze historie.
Wyszłaby z tego wspaniała książka.
Albo seria książek.
Najważniejsze, żebyśmy byli w kontakcie.
- Właściwie nie mam telefonu. - Dobrze.
Załatwimy to. Dla Boba też?
Wystarczy nam jeden.
Chyba on sam chce to spisać.
Co ty...
Jestem czysty, tato.
- Czysty, czyli... - Wszystko odstawiłem.
Chciałem, żebyś wiedział.
Byłem...
tak sobie pomyślałem, stojąc tutaj...
że ostatnim razem, gdy tak stałem przed tobą i nie byłem na haju,
miałem 11 lat.
Przed Australią.
Chcę cię przeprosić.
Za wszystko.
Nie winię cię za to, że mnie zostawiłeś.
Nie, tato, nie chcę pieniędzy.
Nie zostawiłem cię.
Było mi wstyd...
za samego siebie.
Nigdy nie bałem się latać.
Po prostu nie wiedziałem, jak...
Nie wiedziałem, jak być twoim ojcem.
To ja powinienem cię przeprosić.
- Nie... - Jack, co tam robisz?
Rozmawiam z moim synem.
Iz moim wnukiem.
Jest na smyczy, nie martw się.
Zaraz zobaczysz wygaszacz.
Popatrz.
Dobry?
Gdzie one się podziały?
Jak ci jest w tym głębokim oceanie?
Zostaw. Muszę zrobić dużo notatek dla Gary'ego.
Już nie łów tych ryb.
Dzień dobry, potworze.
Cześć, kolego.
Złapałeś jakieś ryby?
Jak facet, który przeżył 1/3 życia na dragach, ma napisać książkę?
Pomóż mi, Bob.
Utknąłem.
MYSZY I LUDZIE
SPOTKANIE Z AUTOREM
JAMESEM BOWENEM I KOTEM BOBEM
"KOT BOB I JA" JAMES BOWEN
Czarująca.
- Do ostatniego słowa. - Dziękuję.
Bardzo dziękuję.
James, zaraz zaczynamy.
Ale najpierw przywitaj się ze swoją największą fanką.
- Betty. - Jestem z ciebie dumna.
Cześć. Dzięki, że przyszłaś.
James.
ŻYJ
- James. - Tak.
- Bob. - Dobrze.
Wchodź.
W porządku, Bob.
Dziękuję.
Gotowy? Chodźmy.
- Powodzenia. - Dziękuję.
Cześć, Bob.
- Cześć, tato. - Synu.
- Wielka sprawa. - Tak.
Ma twój szalik.
Mówiłam, że nie jest bezdomny.
Bob, w porządku?
Tak.
Przybij piątkę, Bob.
Grzeczny kotek.
Witam wszystkich.
Nie spodziewałem się, że przyjdzie tak wiele osób.
Mógłbym zażartować, że kota już by tu nie wcisnął,
ale Bob nie byłby z tego zadowolony.
Pomogła mi W tym przyjaciółka.
Kiedy utknąłem, doradziła mi,
żebym zaczął od tego, że każdy dostaje drugą szansę.
Ale nie wszyscy umieją je wykorzystać.
Na moje szczęście
miałem bardzo mądrych towarzyszy, którzy pomogli mi
wykorzystać moją drugą szansę.
Ta przyjaciółka poradziła mi,
żebym napisał prawdę.
I tak też zrobiłem.
- Wspaniała książka. Brawo. - Dziękuję.
Kocia łapka.
- Bardzo dziękuję. - Proszę.
- I jak? - Jakby to były moje własne przeżycia.
Dobrze.
Cześć.
Książka "Kot Bob i ja" została wydana w 2012 roku
i stała się bestsellerem.
Dzięki niej James mógł przestać grać na ulicach i sprzedawać The Big Issue.
Mógł też kupić własne mieszkanie.
James i Bob są nierozłącznymi przyjaciółmi
i razem działają na rzecz osób bezdomnych i zwierząt.
Bob nadal podróżuje na ramionach Jamesa.
Dalej, świetnie.
Teraz wy.
Pięknie. Teraz basy.
Śpiewamy niżej.
Wszyscy razem.
Tak jest, pięknie.
Teraz podzielimy się.
Chwile jak błysk satelity
Rozświetlają niebo
Chwile jak błysk satelity
Mijają nas
Chwile jak błysk satelity...
Brawa dla was!
Tak, bracie.
Fajne. Kot Bob, co?
KOT BOB I JA
Tłumaczenie napisów: Agata Deka